من و پسرم آرین

مقاومت آرین در مقابل از پوشک گرفتنش

ariankoochooloo — Mon, 18 Aug 2008 06:28:56 GMT

نمی دونم چرا اینقدر وقت کم میارم.روزها تا برسم خونه وآرینو ساپورتش کنم فکر کنم ساعت سه ونیم تا چهار وقت غذا خوردنمون می شه.بعدش که آرینو بخوابونم خودش یه یک ساعتی زمان می بره و اونقدر بی رمق می شم ترجیح می دم بخوابم.اگه غروبی بخوایم بیرون بریم دیگه هیچ زمانی برای استراحت یا غذا درست کردن برام نمی مونه.الان هم که ساعت 11 سریال شروع می شه آرین بدجوری عادت کرده و تا تیتراژ آخرش رو تا ته گوش نده نمی خوابه.پس رفتیم حول وحوش دوازده ونیم تا همه چراغها رو خاموش کنم که آقا آرین رضایت بدن بیان بخوابن.

راستش یه مدتیه که نگران تربیتش هستم.آخه هرچیزی که بهش بگیم برعکسشو عمل می کنه.یا زمانی که از خواب بیدار می شه باید حتما منو ببینه وگرنه....

صبح و شب فقط دلش آدامس می خواد.کافیه یه بسته آدامس تو کیفمون پیدا کنه.همشو تاراج می کنه.

در مورد از پوشک گرفتنش واقعا به راهنماییهاتون نیاز دارم.هر وقت خواستم بدون پوشک فقط شورت پاش کنم زیر بار نمی ره و می گه حتما باید پوشک ببندی برام.درمورد خبر کردنش فکر نکنم مشکلی باشه اما چطوری بدون پوشک بذارمش؟یعنی به گریه هاش اعتنا نکنم؟پوشکش رو قایم کنم؟تو رو خدا اگه تجربه ای چیزی دارین منو راهنمایی کنین.

این عکس فکر کنم در حدود ساعت یک یا دو شب بود.خونه خواهرم.(بقیه اش رو دارین دیگه)

آرین عاشق هرچی ماشینه.با اینکه تو خونه یکی از همین ها بلکه مدل بالاترش رو داره اما قیافه اش رو ببینین که چقدر خوشحاله.قربونش برم من.

دلم گرفته بود

ariankoochooloo — Tue, 05 Aug 2008 07:18:18 GMT

گاهی رفتار بعضی ها چقدر آدمو بهم می ریزه.زبون تیز داشتن شون چقدر رو آدم تاثیر بد می ذاره.چقدر خرابشون می کنه.چه خوب می شد وقتی داریم حرفی می زنیم یه کمی فکر کنیم بهش که چی داریم می گیم تا بعدها بتونیم تو چشم طرف مقابل نگاه کنیم.یا حداقل فکر شخصیت خودمون باشیم.به خدا خوب بودن فقط نماز و روزه و حجاب نیست.کاش یه کم می دونستیم که زبون خوب داشتن احترام متقابل یا متعاقب اون خوش قلب بودن یکی از مهمترین خصلتهاست.خدا به هممون داده .باید ازش استفاده کنیم.چقدر خوب می شد حداقل قدر همو می دونستیم .

این یه مورد مورد بعدی اینکه

نمی دونم تا بحال براتون پیش اومده که در مورد یه مشکلی(فرض کنین یه کار اداری) برای یکی بارها و بارها صحبت کنین و این مشکل برای اون شخص هم با شرایط مساوی پیش اومده بود و راه حلش رو هم کاملا می دونه و نتیجه هم گرفته. اما فقط به حرفهات گوش می ده و هیچی نمی گه.فقط نگات می کنه.همین.بعد که کار از کار می گذره می گه من قبلا این مشکل رو داشتم و فلان راه حل رو انجام دادم ونتیجه گرفتم.

شاید هم انتظارات من بیجاست.من به همه اعتماد دارم.چون خودم آدمی هستم که هرکی هرچی بخواد در اختیارش می ذارم و از هیچی دریغ نمی کنم.خدایا آخه من کی می خوام بفهمم این چیزهارو ...که همه مثل ما نیستند که...

اینجور وقتها می شه که خیلی دلم می گیره.خیلی ...به بابک گفتم جریانو بهم می گه همیشه خودت باید اقدام کنی و به هیچ کس اعتماد نکنی.راست می گه.تقصیر خودمه.اما تحمل کردنش برام آسون نیست.

بگذریم از این حرفها..چیکار کنم ...دلم گرفته بود...

از آرین بگم که الان دیگه جمله می گه.خدای من اگه بدونین چه لحن با مزه ای داره.من دیگه دارم براش می میرم.

می گه مامان ماماس(آدامس) بده ...(کشته مارو دیگه.از صبح تا شب فقط آدامس می خواد بچم)

پلیس که می بینه میگه : لیلا پبیس...دیدی؟

ازش می پرسم آرین خوبی؟ میگه: تو خوبی؟ ...نه تو خوبی؟ ...نه تو خوبی؟؟....یا خیلی چیزهای دیگه که الان یادم نیست.

شعر هم میخونه البته چند ماهه یادم رفته بود بنویسم. آ آ ابابی(تاب تاب عباسی) آین ابابی(آرین نندازی)...همینطور تا آخرش.

این هفته اخیر هم که مهدشون در تعطیلات تابستونی به سر می بره.مامان مهربونم این یه هفته رو زحمت می کشه میاد خونمون پیش آرین.وقتی هم که می خواد بره گریه می کنه که.. مانو بیاد (مادرجون بیاد)

اون وقتها که آرین کوچیکتر بود فکر می کردم روزهایی که شیرین بودنش تو اوجه زیر یکسالگیه اما الان متوجه شدم که زمانی که بچه زبون وا می کنه از همه دوران بامزه تر و شیرین تره.خدا همه بچه هامونو سلامت نگه داره برامون.

پست با عکس + پی نوشت

ariankoochooloo — Wed, 23 Jul 2008 05:32:18 GMT

امروز با یه عالمه عکس اومدم.چون خلاصه امروز یادم اومد که دوربین رو باخودم بیارم.آخه قول داده بودم یا دیگه نیام یا اگه اومدم با عکس بیام.

این عکس فکر کنم دو یا سه هفته پیش بود.تو هوایی بارونی وخنک ...بلال خوردن چه مزه ای می ده...

وقتی سوار تله کابین شدیم آرین شروع کرد به گریه کردن که بریم پایین...همش می گفت باز ..باز...یعنی درو باز کنین می خوام برم پایین.با صدای گریه بلند تو کابین ...چه موزیک متن قشنگی داشتیم ما اون روز...چه لذتی ...چه آرامشی...به خاطر این چیزهاست که می گم بابک دوست داره بدون بچه بریم بیرون.شیک بریم وشیک بیایم.دارین که...

می بینین هوا سرد بود و خوب شد واسه آرین لباس برده بودم وگرنه بچه ام یخ می زد...اما چه هوایی بود.... آخه ما اون ور تله کابین تو ابرها بودیم...

این هم یه عکس از آرین وآریا .

امروز صبح که آرینو می بردمش مهد همینطور تو بغلم خواب بود.معمولا روزهایی که خوابه مربیش همینطوری بغلش می کنه و می بره تو اتاق تا بخوابه.اما امروز آریا(همون که گفتم همسایه مامانم هست و آرین هم خیلی دوستش داره ) با مامانش رسیدند.آرین هم تا یه لحظه صدای آریا رو شنید بیدار شد و بهم گفت کش ..کش یعنی کفش...تند تندی کفشش رو پوشوندمش و دیگه انگاری نه منو می شناسه ونه بابک رو...مامان آریا گفتش من می برمشون و شما برین.از یه نظر خیلی خوبه چون اگه زیاد به من وابسته بود من خیلی بیشتر از الان غصه می خوردم.همیشه از اینجور بچه های ریلکس که زیاد به مامانهاشون نمی چسبند خوشم می اومد.اما یه مشکل بزرگی که دارم اینه که غیر از زمانی که تو مهدکودکه وقتی میاد خونه غیر از من با هیچکس دیگه نمی خوابه و نمی دونم چطوری باید ترکش بدم این عادت رو.مخصوصا اینکه هنوز آرین رو پاهام می خوابه و من هم احساس می کنم قدرت اینو ندارم که ترکش بدم.راهی چیزی که به گریه بچه منجر نشه سراغ ندارین؟چون من اصلا تحمل گریه هاشو ندارم.

پی نوشت ۱: یکی از کارهای آرین که منو بابک عاشقشیم اینه که از یکی دوماه پیش تا الان بهش می گیم مثلا فلان چیزو بیار یا برش دار می ره اول نشونش می ده و باصدای بلند و لحن سئوالی خیلی باحال می گه "ای؟؟؟؟" یعنی این؟ ما هم بهش می گیم آره همونو بیار .گاهی که می بینه خیلی خوشمون اومده خودش ادامه می ده ومی گه " نه...ای" بعد دوباره می گه "ای؟؟؟" اگه بدونین چقدر بانمک می شه اون موقع دوست دارم گازش بگیرم.خلاصه اینکه حسابی مارو می ذاره سر کار.

هرزمانی می خواستم اینو بنویسم یادم می رفت گفتم دیگه الان ننویسم ممکنه ازیادم بره و بذار بزرگ که شد بدونه گاهی چقدر خوردنی بود.

پی نوشت ۲ : از اول این ماه مربی آرین عوض شد و قبلی به دلیل بیماری مادرش که ظاهرا عمل قلب داشت خداحافظی کرد و رفت.این جدیده (خاله مریم)فعلا که حس قیافه شناسیم گواهی خوب می ده .اما بذارین خوب باهاش صحبت کنم تا نتیجه نهایی رو بگم بهتون.

پی نوشت ۳:دیشب حول و حوش ساعت ۴ صبح آرین بیدار شد و گفت بیسکوییت می خوام.هرچقدر گفتم مامان جون بخواب صبح بهت می دم بخوری گفت نه که نه.خودش پاشد رفت آشپزخونه ویه چرخی زد و منو صدا زد.آخر ماجرا اینکه بیسکوییت به دست خوابید.اصلا هم نخورد.بچه ام معلوم نیست چه خوابی دیده بود...

پی نوشت ۴: اونقدر تو راه پله و فروشگاهها و... اسمم رو صدا می زنه همه همسایه ها اسم منو یاد گرفتند.فکر کنم اگه بیاین تو آپارتمانمون و بپرسین خونه لیلا کجاست همه نشونت می دن از بس این بچه منو صدا کرده جلوی همه.بابک هم حسااااااااااااااس....

دوست دارم و ندارم ها

ariankoochooloo — Mon, 07 Jul 2008 08:59:18 GMT

همیشه به قیافه شناسی خودم خیلی معتقد هستم.مربی آرین رو که همیشه می دیدم می خواستم به خودم بقبولونم که خوبه.از کارش خیلی راضی بودم. ناگفته نمونه دیگه کارش رو بیشتر از این مربی جدیده قبول داشتم.اما قیافش مثل آدمهای عصبی بود.لبخند می زد اما انگار اعصابش خورده.همین مورد همیشه نگرانم می کرد.از اول تیر دیدم مربی عصر میاد و دیروز متوجه شدم انگار دزدی کرده بود.بعدش هم به بعضی از مامانها زنگ زده وگفته که اینجا بچه هاتونو می زنن.حالا من دیگه نمی دونم چی باید بگم.اما اگه آرین رو می زدند مطمئن هستم که بهم می گفت.درضمن اگه اینطور بود دیگه با میل خودش نمی رفت .مگه نه؟(اما یه کمی هم نگران شدما)

چند روزه که موهای ژولی پولی آرین رو می خوایم ببریمش کوتاه کنیم امانمی دونم چرا وقت نمی شه. اگه بشه امروز دیگه حتما باید ببریمش.

بازی دوست دارم ها و دوست ندارم ها:

1- عاشق جشن و مهمونی وعروسی های با شکوه هستم.حالا باشکوه هم نشد نشدا...یه جوری باشه که حسابی بهم خوش بگذره و اکتیوم کنه.با اینا روحیه می گیرم و حسابی Refresh می شم.

2- از مسافرتهای کوتاه یا حتی پیک نیک هایی که جمعمون جمع باشه خیلی لذت می برم.با اینکه زیاد اهل پیاده روی نیستم اما عاشق کوهنوردیم.

3- یه شام رومانتیک تو یه رستوران شیک و خلوت با یه شمع روی میز همراه بابک با آرامش چقدر دلچسب می شه.مثل اون روزهای نامزدی.{نه مثل دیشب که از shawermaشاورما(توصیه می کنم هرجای ایران گذرتون خورد ازشون ساندویچ نخرین ) چون همه محتویاتش منتقل شده بود تو پاکتش همچنین با صدای گریه آرین (موزیک متن)نوش جان کردیم}.

4- زمانی که جیبت خالی می شه و نشستی تو اداره یه وقت می بینی یه فیش پاداش خوشکل برات آوردند.البته اگه مبلغش ضدحال نباشه.

5- یه ویلا کنار دریا با ساحل اختصاصی که هر وقت دوست داشته باشم برم اونجا.شب تا نزدیکی های صبح کنار دریا آتیش روشن کنیم و یکی گیتار بزنه و بقیه بخونند .اونوقت صبح که از خواب بیدار بشیم رو ایوون بساط صبحونه مفصل به را باشه همراه نسیم دریا و عطر گلهایی که خودم کاشتمشون.

6- دوست دارم من ومامانم دو تا آپارتمان بغل هم داشته باشیم.

حالا دوست ندارم ها:

1- خاطرات بد که هر وقت یادشون میارم قلبم درد می گیره.

2- آدم های افاده ای و مغرور و ازخودراضی راحت بگم که حالم رو به هم می زنند.

3- اتوبوس تو جاده که گلاب به روتون هر وقت سوار می شدم بالا می آوردم و همیشه حالم بدبود و فقط عذاب بود برام.وایییییییی الان هم که یادش آوردم حالت تهوع گرفتم.

4- ظرف شستن مخصوصا در مواقعی که دیرت شده یا کاری دیگه داری و ... اه اه اه .

5- دیگه یادم نمیاد....

پی نوشت ۱:خلاصه طلسم ۳ماهه شکست و دیروز موهای آرین کوتاه شد.جالب اینجاست که پدر و پسر برای اولین بار تنها رفتند آرایشگاه و طبق آخرین گزارشات انگاری آرین اصلا گریه نکرد.و برای اولین بار هم پدر و پسر باهم حموم کردند.کم کم اوضاع داره روبه راه می شه.

جریان پدر و پسر

ariankoochooloo — Sun, 29 Jun 2008 09:50:18 GMT

تابستون هم اومد.چشم رو هم بذاريم مي بينيم پاييز وزمستون هم ميان ومي رن.از اين نظر تابستون خوبه چون صبح ها نگران سرما خوردن آرين نيستم.بيدار كه مي شه همينطوري مي دمش بغل بابك و مي ره تو ماشين تا من بيام. آرين جون اگه بدوني صبح ها كه مي خوام ببرمت مهد چقدر نازي .از خواب بيدار شدي ونشدي .يعني خوابت مياد اما به عشق اينكه مي خواي بري بيرون سعي مي كني بيدار شي.گاهي پيش اومده كه همينطوري كه خوابيده بودي دادمت دست مربيت.وقتي مي رسيم سر خيابون مهدكودكت مي گي لالا.من هم بهت مي گم آرين جون الان برو بالشت رو بردار و بخواب باشه مامان جون؟تو هم مي گي باشه.اما اونقدر دلنشين هستي و يه جوري با بابا بابك باي باي مي كني و براش بوس مي فرستي كه اون لحظه اصلا دوست نداريم ازت جدا شيم .وقتي دارم ميبرمت تو مهد و از پله مي رم بالا نمي تونم نبوسمت و هميشه وهميشه خدارو شكر مي كنم كه مهدت رو دوست داري و با لبخند وارد مي شي.نمي دونم چطوري از خدا تشكر كنم .چون اگه نمي رفتي وگريه مي كردي ماماني من اصلا طاقت نداشتم.يادم مياد اون اوايل بعد از چند روز كه راحت رفتي يك روز گريه كردي . اگه بدوني اونروز من چه حالي شده بودم.اصلا نمي تونستم رو كارم تمركز كنم و حرف مي زدي اشكم در مي اومد.از خدا مي خوام هم تو رو عزيز دردونه مامان وبابا و هم همه ني ني هاي ديگه رو سالم نگه داره.

ديروز رفتم آرايشگاه و حسابي خودمو دگرگون كردم.

ديگه از خودم خسته شده بودم و يه تغيير تحول حسابي ايجاد كردم .وقتي از آرايشگاه اومدم بيرون آرين اولش منو نشناخت .يه كمي نگام كرد بعدش خنديد و به موهام نگاه مي كرد.تو پرانتز اينو بگم كه همه چيز گرون شده بود به جز نرخ آرايشگاهها كه تا اونجايي كه يادم ميياد هميشه از اسفند ماه اضافه اش مي كردند.اما اين دفعه نمي دونم اين سير صعودي قيمت ها چرا رو آرايشگاهها هم تاثير گذاشته؟

اينجاي قضيه رو داشته باشين.من از يك ماه قبل آرايشگاه وقت گرفته بودم.و غافل از اينكه هم مامان وقت دكتر داشت .هم ليندا كه اون از سه ماه قبل وقت دكتر پوست گرفته بود و اصلا نمي تونست كنسلش كنه.از اونجايي كه من ساعت 4 وقت داشتم و ممكن بود تا ساعت 10 شب كارم ادامه داشته باشه و اصلا نمي شد كه آرين هم با من بياد.اين شد كه دست به دامن بابك شدم.ساعت 3 كه رسيديم خونه تند تندي غذا و... و آرين رو خوابوندم و سپردمش به بابك و رفتم...ساعت 7 بابك برام زنگ زد و گفت آرين بيدار شد و كلي گريه كه مامان ليلا مي خوام و اصلا شيرش رو هم نخورد.انگاري سوار ماشينش مي كنه ومي رن خونه اون يكي مادر جون .تا مي تونست بازي و شيطوني كرد قربونش برم من.اما مي گم این بابا ها چقدر راحت بچه داري رو از سرشون رفع مي كنند نه؟بهش گفته بودم پدر و پسر سعي كنين يه جورايي باهم كنار بياين كه انگاري كنار نيومدن.می دونستم که زیاد اهل بچه داری نیست بهش گفته بودم اگه کار به جاهای باریک کشید هماهنگ کن وببرش خونه مامانت.انگار این حرف منو روهوا زد.باز جای شکرش باقیه که این پدر وپسرفکر کنم برای اولین بار دوتایی باهم رفتند بیرون.چون من می تونم از این به بعد رو این قضیه حساب کنم.مگه نه؟

بابت تبريكات روز مادر از همتون ممنونم.اميدوارم همه مامان ها به خصوص مامان هاي وبلاگي و ني ني هاشون سالم وشاد باشند.

پی نوشت۱:بنا به دعوت پریسا جون به بازی دوست دارم ها و دوست ندارم ها دعوت شدم که قول می دم دفعه دیگه حتمابنویسم.راستش الان یادم اومد

پی نوشت۲:راستش هنوز غذا خوردن آرین خوب نشده.یه روز می خوره یه روز هیچی نمی خوره.مربیش برام نوشته تو مهد غذاشو تا آخر می خوره.اما نمی دونم واقعا می خوره؟؟؟یا اینکه اصلا کیفت لازم رو داره؟؟؟مامانم بهم می گه ببین بچه رو بردی مهدکودک تعادلش به هم خورده.چون قبلا دیگه ناهارو شامش رو می خورد مگر اینکه مریض می شدخدای نکرده.به هرحال موندم...نمی دونم چیکار کنم؟؟؟؟

پی نوشت۳:دنبال یه قالب جدید و خوشکل و ساده و کم وزن برای وبلاگم می گردم.لینکی چیزی سراغ ندارین؟؟

بازم آرین شیطون بلا

ariankoochooloo — Sat, 21 Jun 2008 08:25:18 GMT

خلاصه امتحان بابك تموم شد.اين كه مي گم تموم شد چون خيلي برام مهم بود.حاضر بودم خودم سخت ترين امتحان رو مي دادم اما تحمل نمي كردم.همچين كه امتحان بابك تموم شد آرين مريض شد. خودمم زياد حال و روز خوشي نداشتم . فكر كنين چقدر نقشه ها داشتم كه چيكار كنيم وكجا بريم و...

صبح روز بعدش بابك داشت مي رفت سركار بهم گفت ماشينو برات مي ذارم كه ببريش دكتر.من هم گفتم كه نمي خواد .اونجا ترافيكه وجاي پارك نيست.با آژانس مي رم.رفتم و دكتر گفت كه عفونتي نيست و ويروسيه.خوب خداروشكر اما الان چهارمين باره كه مي برمش دكتر و همين مشكل رو داره.به دكترش گفتم كه استامينوفن و ايبوپروفن به فاصله سه ساعت طبق تجويز قبليش بهش دادم.وبهم گفت همينطور ادامه بده به اضافه الگزير ديفن هيدرامين.هرچقدر به بابك مي گم كه من شم دكتري دارم باورش نمي شه.همه اينا رو خودم تجويز كرده بودم.اگه مي تونستم گوش وگلوش رو هم ببينم ديگه نمي بردمش دكتر.

این دفعه آقا آرین موقع معاینه اصلا گریه نکرد.چون من براش توضیح داده بودم که آقای دکتر مهربونه و حسابی یادش مونده بود

خدارو شکر الان خیلی بهتره و امروز رفته مهد.

تو یه سایتی می خوندم که اگه بچه تب داشته باشه وحال عمومیش خوب و سرحال باشه اونقدر مشکلی نداره.اما اگه تبش پایین هم باشه وحال عمومی خوبی نداشته باشه باید حتما بررسی بشه.آرین ظاهرا خوب بود اما تب رو می ترسم یه وقتی از دستم خارج بشه و نتونم کنترلش کنم.به خاطر همین اگه ادامه دار باشه حتما می برمش دکتر تا خیالم جمع بشه.

جمعه صبح بعداز خوردن صبحونه رفتيم بيرون و گشت وگذار.هر موقع بابك پشت فرمونه آرين عقب نمي شينه و بايد بياد رو پاي من و جلو بشينه.اما ديروز براي اولين بار رو صندلي عقب نشست.البته بيشتر سرپا بود.يه بسته چوب شور دادم دستش .موقع رفت خوب بود اما موقع برگشت اونقدر عقب وجلو كرد و اونقدر بپر بپر و شيطوني كرد .يه دفعه كه گرفت بلوز بابك و مي كشيد .يه بار هم از عقب كلاه گذاشت رو سر بابك ونزديك بود جلوي چشمهاشو بگيره.خلاصه حسابي اذيت كرد بعدش رفتيم رستوران و يه شكمي از عزا در آورديم.جاتون خالي بود..بابك هم حوصله شيطنت هاي آرين رو نداره و دوست داره شيك بريم وشيك بيايم.همش مي گه بچه رو بذاريم خونه مامانهامون وبريم تفريح.من هم مي دونم بدون بچه راحتتره وبيشتر خوش مي گذره اما بچه هم از زندگي حق داره.دوست داره بگرده...بچرخه...بازي كنه و اين ما هستيم كه بايد بي خيالتر باشيم و خيلي اين اذيت ها رو جدي نگيريم. ..من مي گم اين چيزها رو اما حوصله من هم خيلي كمه.

راستي يادم رفت بگم كه الان چند روزه كه آرين ناهار وشام نمي خوره..چيكاركنم؟؟؟؟؟؟؟؟؟

يه چند روزيه كه آرين شعر مي خونه برامون اونم... تاب تاب عباسي... آرين جونو نندازي.....فكر كنم تو مهد مي خونن اونم ياد گرفته...البته بماند كه تو ماشين آهنگهايي كه مي ذارم و براش آشنا باشه باهاشون مي خونه...به زبون خودش.

چراغهای راهنمایی هم می شناسه.وقتی سبز می شه بهمون نشون می ده ومی گه" ببز" قربونش برم من.

آرین بامزه

ariankoochooloo — Tue, 10 Jun 2008 08:21:18 GMT

--- اگه ازم بپرسين تو اين دوسال ودوسه ماهي كه از به دنيا اومدن آرين گذشته كدوم زمانش از همه بامزه تره مي گم بعد از 2 سالگي.امروز صبح که می بردمش مهد بهش گفتم آخه من چطوری تو رو بذارم برم؟؟زبون آرين داره باز مي شه .اگه بدونين چه بامزه حرف مي زنه....اصلا نگران دير حرف زدنش نيستم.چون تو كتابهاي روانشناسي كودك نوشته دير صحبت كردن بچه ها ربطي به هوش و...نداره بلكه به شكل گيري فك و زبان و آرواره هاست كه تو پسرها ممكنه يه مقداري ديرتر از دخترها باشه. مثل بلوغ دير و زود داره اما سوخت وسوز نداره در مورد انيشتين هم نوشته بود كه دير به حرف زدن افتاد.قابل توجه مامانهايي كه بچه هاشون دير حرف زدند.ناراحت نباشين .بگذريم...

--- اين تعطيلات خرداد هم كه تو خونه بودم..خوردم..خوابيدم..بابك هم كه امتحان داره و همش درس وكتاب..دو روز اول تعطيلات هم تا ساعت يازده شب کانورت داشتند.روزهاي بعدش هم همش درس وكتاب و...دلم براش مي سوزه.منتظرم امتحانش تموم شه يه كمي برم خريد كنم يا قدم بزنم يا اينكه بريم پيك نيكي چيزي..

--- همش نگران بودم كه بعد از تعطيلات آرين دوست نداشته باشه بره مهد اما خدارو شكر اينطور نبود.وقتي هم رفتم دنبالش مربيش گفت كه الان آهنگ گذاشته بوديم و آرين داشت برامون مي رقصيد.قربونش برم من.

--- اسم بيشتر ماشينها رو مي دونه مثلا پجو=پژو ننو=رنو پپاد=پرايد پرشيا هم كه هر وقت مي بينه مي گه بابا بابك...206 هم كه اولين ماشيني بود كه مي شناخت.فكر كنم زير يكسال بود.عشق ماشينه ديگه.به داييش رفته.

--- چند روز پيش كه ليندا داشت درس مي خوند انگار براي آرين يه سوژه جالب فراهم كرده بوديم.دونه دونه ورقهاي جزوه اش رو در مي آورد وبهش مي داد مي گفت "ديدا بيا" اين پروسه n بار تكرار شد.آخرش هم گير داده بود كه" ديدا لالا =با ليندا بخوابم."ليندا هم مي گفت اين شب امتحاني بخت واقبالم رو ببين.همش هم فيلم بود.چون اصلا خوابش نمي اومد و طبق معمول به زور بايد مي خوابوندمش.

--- امروزبراي مربيش نوشتم كه لطفا براي آرين توضيح بدين كه وقتي از مهد مياد خونه حتما بايد مامانش دست وصورتش رو بشوره و لباسهاشو عوض كنه ولباس خونه بپوشه .چون يه مدتيه كه خيلي مقاومت مي كنه.براش نوشتم فكر كنم حرف شما روش بيشتر اثر كنه.حالا ببينم امروز چيكار مي كنه.

براش شعر توي ده شلمرود حسني تك وتنهابود رو كه مي خونم همش رو پردازش مي كنه.بعد بهش مي گم آرين مياي بريم حموم مي گه "من ميام"كاملا متوجه مي شه كه حسني كار بدي كرده.

این هم هنر نمایی آقا آرین ببینین چه بلایی سر دفترچه بیمه اش آورده.

قدر امروز رو بدونیم

ariankoochooloo — Thu, 29 May 2008 07:08:18 GMT

گاهي ياد دوران بچگيم مي افتم.مدرسه مي رفتيم...امتحان مي داديم...مخصوصا الان كه خرداده و حال و هواي امتحان داره.چقدر خوب بود اون روزها...چقدر زندگي شيرين بود...خيلي به اون وقت ها فكر مي كنم...خيلي ..همه دور هم بوديم اما الان هركي رفته سراغ زندگيش ...دور ...نزدیک...و ديدارهامون غنيمت شده...اون موقع قدر خوشبختي رو نمي دونستيم و فكر مي كرديم خوشبختي يعني چي...نه مسئوليتي بود...نه ناراحتي و...تنها غصه دلم مشق شبم بود....هميشه به پدرم غبطه مي خوردم كه خوش به حالش وقتي از سركار مياد خونه نبايد مشق بنويسه....در كل اتفاقاتي كه رخ مي ده چه خوب و چه بد...كلي تغييرات بوجود مياره...اونوقته كه زماني كه به گذشته هات فكر مي كني مي بيني همشون يه خاطره برات باقي مونده.

شايد وقتي پير شديم اين روزها هم برامون خاطره بشن.روزهايي كه قدرشون رو ندونستيم و خيلي زود می گذرند.پس چه بهتر كه همين الان اين روزهاي جووني مون رو غنيمت بدونيم وتا سپري نشدند ازشون استفاده خوب ببريم...

يه كمي دلم گرفته بود.اما به آرين كه فكر مي كنم با اينكه اينقدر شيطونه وامانم رو بريده ولی انرژي مثبت مي گيرم.الان ديگه هر چيزي رو كه براش توضيح مي دم خوب گوش مي ده.مثلا چراغ راهنمايي رو براش توضيح دادم .هروقتي چراغ قرمز يا سبز مي شه بهم نشون مي ده.چون من براش توضيح دادم طرف صحبتش هم من هستم.خيلي جالبه براش توضيح دادم كه آقاي دكتر مهربونه.تو كه حالت بد مي شه وسرفه مي كني آقاي دكتر بهت شربت مي ده و حالت خوب مي شه.الان وقتي مي بريمش دكتر خيلي سعي مي كنه كه گريه نكنه و كاملا مشخصه كه خودداري مي كنه تالحظه معاينه که ديگه نمي تونه جلوي اشكش رو بگيره.اما مثل قبل مطب رو ديگه نمي ريزه رو سر خودش.

در مورد شير براش توضيح دادم كه آقا گاوه و خانم گاوه ميرن پيش آقاي سوپرماركت و بهش شير مي دن ومي گن مال آرينه.اونوقت بابا بابك مي ره سوپر ماركت و اونو مي خره...الان هر وقتي از جلوي سوپرماركت سر كوچه رد مي شيم مي گه "ما..ما"يعني آقا گاوه.يه كتاب اعداد براش خريدم كه شماره دو شكل دوتا گاو كشيده كه هميشه به اونجا كه مي رسه مي گه"ما...ما"يعني گاو" لي" يعني شير...من هم كه كامپايلرش هستم و ترجمه می کنم حرفهاشو.هر چيزي رو كه نتونه تلفظ كنه مي گه "ببيت"

براي مربيش نوشتم اسم هم كلاسي هاش و اونهاييكه باهاش بازي مي كنن رو برام بنويسيد.

برام نوشت ايمان-اشكان-ژينا-آرميتا-آراد-فاطمه و يكي دوتا ديگه كه يادم نيست. فكر كنم از همه بيشتر از آرميتا خوشش مياد.چون تو خونه همش صداش مي زنه "بابيتا"...اونقدر هم بامزه مي گه.يه روز صبح كه بردمش مهد آرميتا با مامانش داشت مي رفت كه آرين صداش زد ..بابيتا...قربون صدا کردنت برم من.

خدا همه بچه هامون رو در پناه خودش حفظ كنه .خدا كنه كه هيچ بچه اي مريض نشه.آمين

پارک رفتن آرین کوچولو

ariankoochooloo — Tue, 20 May 2008 08:58:18 GMT

الان ديگه بزرگ شدن آرين رو حسابي احساس مي كنم.چند روز پيش رفتم مهد دنبالش همچين كه منو ديد گفت پارك..پارك...من هم كه سر ظهري تو آفتاب خسته وتشنه وگرسنه نمي تونستم ببرمش پارك.بهش قول دادم كه بريم خونه اول غذا بخوريم بعد بخوابيم وقتي بيدار شديم و بابا بابك هم اومد اونوقت مي ريم پارك.اما قبول نمي كرد.هرچي هم به مسير خونه نزديكتر مي شديم بيشتر پارك پارك مي گفت.به هرحال با هر كلكي بود آوردمش خونه.اما بعدازظهر كه نه غروب كه از شونصد سال پيش برنامه ريزي كرده بودم كه بدون آرين برم و يه مانتو واسه خودم بخرم ماليده شد و تصميم گرفتم ببريمش پارك.از وقتي مهد مي ره ديگه تو پارك دنبال بچه ها نمي كنه تا اونا رو ببوسه .انگار براش عادي شده .اما چندتا پسر بچه 10 تا 12 ساله ظاهرا داشتند فوتبال مي كردند كه آرين هم فكر كنين دنبالشون مي دوئيد.خيلي بانمك بود.آخرش همشون وايسادند و توپ رو گذاشتند جلوي آرين تا با پاش بزنه.خيلي جالب بود همه بزرگ بودند يه آرين فسقلي اون وسط.

پسر من عاشق فيلم هاي بزن بزني و شمشير بازيه.درست مثل بابك.وقتي فوتبال يا امپراطور دريا پخش مي شه بابك همچين مي شينه جلوي تلويزيون كه حتي يه پلك هم نمي زنه.گاهی ازش خواهش می کنم تو روخدا یه پلک بزن چشمهات درد می گیره.هر وقتي هم كه پاي شمشير و اينا مياد وسط اونوقت آرين هم به جمعش اضافه مي شه.بيچاره من...

مربي مهدشون مي گه آرين هرموقع خوابش بياد مي ره مي خوابه.خونه مامانم هم اگه من نباشم همينطوريه .اما تو خونه گير مي ده به من كه بايد رو پات بخوابم .شايد چون منو كم مي بينه دوست داره بيشتر كنارش باشم.گاهي ديگه خيلي خسته مي شم.مثل ديروز كه خوابش هم نمي اومد در عوض من داشتم مي مردم از كم خوابي.فكر كنين يك ساعت تمام رو پاهام تكونش دادم .بعد از يك ساعت كه ديگه پاهام از حركت ايستاد ديدم با چشمهاي باز و پر انرژي داره نگام مي كنه .منو مي گي....دوست داشتم موهامو بكنم .مثل يه لشكر شكست خورده بلند شدم و رو سنگيني خودم موندم.اما قیافم دیدنی بود.

آرين من يه كمي سرفه مي كنه .امروز مي خوام ببرمش دكتر.تو رو خدا دعا كنين كه چيزي نباشه.خداكنه تب نياره. خيلي مي ترسم.يكي از تب و يكي از اسهال.جونم تموم مي شه.خدا كنه اين دو مورد شاملش نشه و اصلا خدا كنه كه چيز خاصي نباشه و زود خوب بشه.

این عکس اولین روزیه که از مهدکودک اومده بود خونه و مستقیم رفت سراغ اسباب بازیهاش

آرین و رامتین...رابطه شون حسنه هستش. من ونادیا مطمئن هستیم بزرگ هم بشن به همین شکل خواهد بود.

این عکس پایینی مربوط می شه به یکشنبه پیش .از مهد اومدیم خونه.من تو آشپزخونه بودم دیدم صدایی از آرین نمیاد.اومدم و با این صحنه مواجه شدم.حیفم اومد عکس نگیرم.البته بگم که این دومین موردی هست که موقع ماشین بازی کردن رو سرامیک خوابش می بره.قربونش برم من .

دوستام دوستای قدیمی

ariankoochooloo — Thu, 08 May 2008 04:59:18 GMT

بعد از پست قبلي كه براتون نوشتم آرين دوباره اون تب ويروسي اومده بود سراغش كه خوشبختانه حالا ديگه خوب شده و دوباره مي ره مهد.خيلي روحيه ام خراب شده بود و هفته سختي رو گذروندم. عواقبش هم بابك تحمل مي كرد.من عصبي بودم و رو بابك خالي مي كردم.الان فكر مي كنم كه چقدر تحملم كرد.مرسي بابك جون.

الان يه كوچولو بهترم اما باورتون نمي شه هر وقت آرين مريض مي شه دوست دارم بميرم اما نبينم كه مريض شده.پيش خودم فكر مي كردم از شش ماه پيش تا الان آرين يك بار هم تب نكرده بود اما حالا كه مي ره مهد در طول يك ماه سه دفعه تب داشته اونم از نوع ويروسي.گاهي فكر مي كنم من چقدر بدجنسم كه با اين حال فرستادمش مهد .ولي از طرف ديگه مي بينم كه چقدر بهش خوش مي گذره و اونجا با همه بازي مي كنه.مامانم بهم مي گه الان آرين نسبت به قبل يه كمي مقرراتي تر شده .كارهاش معقولانه تر شده.از اين نظر خوشحالم.

وقتي ازش مي پرسم :آرين مامان ليلا صبح ها كجا مي ره؟مي گه الاله(اداره)اونوقت آرين كجا مي ره؟ مي گه مه(مهد)

چند روز پيش اون روزهايي كه دپرس بودم داشتم با ناديا(دوست قديمي)صحبت مي كردم وسط شوخي و اينا بهم گفت ليلا چرا حالت گرفته؟(خيلي برام جالب بود.یاد دوران دانشجویی افتادم.چون هروقت كوچكترين موردي برام پيش مي اومد كه نمي خواستم كسي بدونه ناديا هميشه متوجه مي شدو ازم سئوال مي كرد .من هم سفره دلم رو براش باز مي كردم.)اين دفعه هم بهش گفتم آره راست مي گي .به هرحال كار اداره از يه طرف و مريضي آرين و همچنين مسئوليت پذيري بابك در انجام كارهاي بانكشون و از طرف ديگه درس خوندنش و فصل امتحانات و...همش بهم فشار آورده.اينجور وقتها فقط يه دوسته كه آدمو درك مي كنه.قرار بود امشب يه برنامه بذاريم وشام بريم بيرون اما از شانس خوبمون بابك خان امشب جلسه دارند به صرف شام.امروز صبح وقتي منو رسوند بهم گفت اگه برنامه تون قطعي شد بهم زنگ بزن كه شام نخورم.حالا تا ببينيم چي مي شه.